Skip to content
Chruścielowisko
Menu
  • aktualności
  • o mnie
  • artykuły
    • kultura materialna
      • strój i biżuteria
        • hetki z Głogowa i Żukowic
        • paciorki szklane z Chobieni
        • paciorki szklane z Gostynia
        • paciorki szklane z Obiszowa
        • paciorki z Grodźca Małego
        • podwiązki z przewleczką z Obiszowa
      • przedmioty osobiste i użytkowe
        • dirhemy z Obiszowa
        • grzebień z Obiszowa
        • misy tzw. typu śląskiego
        • noże wolutowe
        • nóż z Obiszowa
        • nóż z oprawką z Żukowic
        • osełki importowane ze Skandynawii
        • osełki z Jegłowej
      • wytwórczość tekstylna
        • igielnik (?) z Żukowic
        • przęśliki z Żukowic
        • szpula z Żukowic
        • wrzeciona z Głogowa
      • garncarstwo
        • dalkowsko-obrzańska rodzina typów
        • garnki wczesne
        • Menkendorf
        • naczynia bardzo małe i miniaturowe z Żukowic
        • piec z Kremitz
        • puchary
        • talerze
        • talerz z Żukowic
        • Tornow
    • miejsca
      • datowanie stanowisk
      • Grodziec Mały
    • źródła pisane
      • Geograf Bawarski
      • dokument cesarza Ottona I
        • bulla Jana XIII
      • Kronika Thietmara
      • Dokument praski
  • literatura
Menu

talerze ceramiczne

opublikowano: 2025-04-27, ostatnia aktualizacja: 2025-04-28

Gliniane talerze są sporadycznie odnotowywane na terenie Słowiańszczyzny, poza jej północno-zachodnią częścią, gdzie występują liczniej. Wyjątkowo dużo, bo kilkadziesiąt sztuk, odkryto w Zawadzie (tu współwystępują z ceramiką typu Tornow lub zbliżoną oraz Menkendorf w okresie poł. IX – X w.). Mniejszą, ale też znaczącą ilość talerzy odkryto w Klenicy (Gruszka 2008).

Zawada (Gruszka 2008, Tabl, I)
Zawada (Gruszka 2008, Tabl, II)
Klenica (Petersen 1937 Abb. 5)
Klenica (Petersen 1937 Abb. 11)

Talerze z Zawady Bartłomiej Gruszka podzielił na 3 typy:

  • typ I – talerze o płaskim dnie i mniej lub bardziej podniesionej krawędzi
  • typ II – talerze o płaskim dnie bez wyraźnie podniesionej krawędzi – Autor wskazuje przykłady 1-6 na tablicy IV, acz osobiście ostatni egzemplarz zakwalifikowałbym do typu I. Przy takiej definicji trudno jednak będzie rozstrzygnąć przynależność talerzy z krawędziami z pogranicza wyraźności ich podniesienia. Nieco dziwi też umiejscowienie najprostszych konstrukcyjnie talerzy w dopiero kolejnym typie. Aż się prosi o zamianę miejscami dwóch pierwszych typów.
  • typ III – talerze o dnie w kształcie wycinka kuli.
Zawada, typ I (Gruszka 2008, Tab. V)
Zawada, typ II (Gruszka 2008, Tab. IV)
Zawada, typ III (Gruszka 2008, Tab. III)

Wydaje się, że najstarsze formy talerzy były płaskodenne i aż 2/3 wszystkich zidentyfikowanych 60 zabytków z Żukowic miało takie dna (Parczewski 1989, s. 34). Znajdziemy tu tego typu zabytki w różnych wariantach: od niemal płaskich po egzemplarze z bardziej wyodrębnionymi krawędziami tworzącymi z dnem kąt prosty lub zaokrąglonymi od strony zewnętrznej, czyli reprezentujące typu I i II wg Gruszki. Zabytki z Zawady pokazują, że talerze lepione były ręcznie, a wygładzano je zazwyczaj tylko po wewnętrznej stronie (Gruszka 2008, s. 369).

Żukowice (Derwich et al. 2002, s.124)
Żukowice (Parczewski 1989, Tabl. XCVI:1)

Pojedyncze fragmenty talerzy również pojawiają się w Chobieni wraz z ceramiką wczesnopolską, jednak nie dotarłem do ich rysunków (Biermann et al. 2016, s. 194).

Żukowice stan. 9 (Kaczkowski 1975 Ryc. 22)
Żukowice stan. 9 (Parczewski 1989 Tabl. LXV 1,3)

Pośród takich hipotetycznych zastosowań talerzy jak pieczenie pokarmów, prażenie, czy bliżej nieokreślone rytuały obrzędowe, autor przychyla się do ich stosowania jako zwykłe talerze lub pokrywki, odrzucając te, w których zabytki miałyby mieć bezpośredni kontakt z ogniem ze względu na brak świadczących o tym śladów (Gruszka 2008, s. 370).

średnice talerzy

Tylko dla jedenstu talerzy z Zawady udało się ustalić ich średnicę, która zawierała się w zakresie 90-190 mm. Autor szacuje tę liczbę na 14% zbioru, choć mi wychodzi koło 12%, biorąc pod uwagę łączną liczbę talerzy wymienionych w tekście – 93, lub w tabeli – 91 sztuk (Gruszka 2008, s. 364, Tabl. 1).

Gruszka 2008, Tabl. 1

Poniżej przedstawiam średnice tych z żukowickich talerzy (stan. 9), w których udało mi się dostrzec możliwość jej zmierzenia na rysunkach, od najmniejszych zaczynając:

  • 162 mm (Parczewski 1989, Tabl. XLII:9)
  • 170 mm (Kaczkowski 1975, Ryc. 22:4)
  • 177 mm (Kaczkowski 1975, Ryc. 22:13)
  • 182 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXVIII:11)
  • 193 mm (Parczewski 1989, Tabl. XLV:13)
  • 196 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXV:3)
  • 197 mm (Parczewski 1989, Tabl. XCVI:1)
  • 200 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXXV:25)
  • 200 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXXXIX:24)
  • 217 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXXXVI:5)
  • 221 mm (Parczewski 1989, Tabl. CIV:8)
  • 222 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXXXIX:7)
  • 225 mm (Kaczkowski 1975, Ryc. 22:2)
  • 256 mm (Parczewski 1989, Tabl. LXV:1)
Parczewski 1989, Tabl. XLII:9
Parczewski 1989, Tabl. XLV:13
Parczewski 1989, Tabl. LXVIII:11
Parczewski 1989, Tabl. LXXV:25
Parczewski 1989, Tabl. LXXXVI:5
Parczewski 1989, Tabl. LXXXIX:7
Parczewski 1989, Tabl. LXXXIX:24
Parczewski 1989, Tabl. CIV:8

Autor wspomina o dziesięciu talerzach, które udało się w całości zrekonstruować, ja natomiast na tablicach jego żukowickiej monografii doliczyłem się jedenastu sztuk (Parczewski 1989, s. 34).

rekonstrukcje

Żukowice

Miałem kiedyś okazję zrekonstruować płaskodenny talerz z Żukowic.

rekonstrukcja
Żukowice, rekonstrukcja Chruściela
rekonstrukcja
Żukowice, rekonstrukcja Chruściela

Zawada

Piękną rekonstrukcję zawadzkich talerzy w wykonaniu Katarzyny Leszczyńskiej-Kaszuby (KrasneGary) możecie podziwiać tutaj.

Sam autor opracowania zawadzkich talerzy dokonał eksperymentalnej rekonstrukcji takowych (Gruszka 2008, s. 369).

Zawada, rekonstrukcja (Gruszka 2008, Fot. 1)

Literatura
Biermann et al. 2016
Biermann Felix Paul, Kieseler Andreas, Nowakowski Dominik ‘Köben an der Oder (Chobienia) – Forschungen zum Wandel der Siedlungs- und Herrschaftsverhältnisse im mittelalterlichen Niederschlesien’, [w:] ‘Burg, Herrschaft und Siedlung im mittelalterlichen Niederschlesien: die slawischen Ringwälle von Köben (Chobienia) und Kleinitz (Klenica) im Kontext der Frühgeschichte des mittleren Oderraums’, s. 23-209, Bonn 2016;

Derwich et al. 2002
Derwich Marek, Żurek Adam red. ‘U źródeł Polski’, [w:] ‘Polska. Dzieje cywilizacji i narodu’, t. 1, Wrocław 2002;

Gruszka 2008
Gruszka Bartłomiej ‘Wczesnośredniowieczne talerze gliniane ze stanowiska 1 w Zawadzie, powiat zielonogórski’, [w:] ‘Ad Oderam fluvium. Księga dedykowana pamięci Edwarda Dąbrowskiego’, s. 363-374, Zielona Góra 2008;

Kaczkowski 1975
Kaczkowski Mieczysław ‘Próba chronologicznej klasyfikacji ceramiki z VI i VII wieku w okolicach Głogowa’, [w:] ‘Zielonogórskie Zeszyty Muzealne’, t. 5, s. 43-72, Zielona Góra 1975;

Parczewski 1989
Parczewski Michał ‘Żukowice pod Głogowem w zaraniu średniowiecza’, [w:] ‘Głogowskie Zeszyty Naukowe’, t. 2, Głogów 1989;

Petersen 1937
Petersen Ernst ‘Der Burgwall von Klenitz Kr. Grünberg’ [w:] ‘Altschlesien’ Band 7, Heft 1, s. 59-75, Wrocław 1937.

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

kategorie postów

Dziadoszanie w sieci

  • Atlas grodzisk wczesnośredniowiecznych z obszaru Polski
  • Bitwa na ziemi Dziadoszyców
  • Drużyna Wojów Słowiańskich z ziemi Dziadoszan "Swar"
  • Dziadoszanie z Grodu Obiszów
  • forum Halla
  • Katalog Znalezisk Archeologicznych Wczesnego Średniowiecza
  • Od grodu do zamku
  • Palinocka w Krainie Dziadoszan
  • Słownik wsi śląskich w średniowieczu
  • Stowarzyszenie Rekonstrukcji Historycznej "Dziadoszanie"
  • Stowarzyszenie Zagroda Dziadoszan
  • Strażnicy Świętych Gajów z Ziem Dziadoszyców
  • Towarzystwo Historyczne Victoria
  • Wyszukiwarka zbiorów muzealnych Muzeum Miejskiego Wrocławia
  • Zabytek.pl

Polecane

  • blog Lucivo
  • Ludosza kowal
  • Project Forlǫg
  • Tarcze w ikonografii wczesnego średniowiecza
© 2026 Chruścielowisko | Powered by Minimalist Blog WordPress Theme