Opis zabytku
Wrzeciona była prezentowane w okresie lipiec-grudzień 2007 roku na wystawie zatytułowanej “Nasze najcenniejsze” w Muzeum Archeologiczno-Historycznym w Głogowie w gablocie opisanej “Zabytki z grodu piastowskiego na Ostrowie Tumskim w Głogowie (X-XII w.)”.
Analogiczne zabytki
Wrzeciona na terenie Słowiańszczyzny
“Włókno to przędzono za pomocą drewnianego iglicowatego wrzeciona obciążonego nałożonym na nie pierścieniem, tzw. przęślinem (lub przęślikiem). Wrzeciona drewniane występują sporadycznie wśród znalezisk wczesnośredniowiecznych i są nieraz znakowane [297]. Najwięcej znamy ich obecnie z terenów Polski i Rusi. […]
[297] Znamy je aktualnie z wielu stanowisk słowiańskich, m.in. z Gdańska, Opola i Nowogrodu, ale liczniejsze są znaleziska wrzecion nieoznakowanych. Odkryto je podczas wielu wykopalisk wschodnio- i zachodniosłowiańskich. O ich powszechnym używaniu na całym obszarze Słowiańszczyzny informują wyżej wspomniane przęśliki, które na większych obiektach znajduje się w liczbie sięgającej ponad 1000 egzemplarzy (np. w Mikulčicach). Z Ostrowa Lednickiego (woj. Poznań) pochodzi część wrzeciona z zachowaną nicią. Zob. Z otch. w., r. XXI, s.108. Analiza okazów znalezionych w Szczecinie wskazała, że tamtejsze wrzeciona wykonywano z drewna m. In. Klonu (Acer platanoides L.), dzikiej jabłoni (Malus silvestris L.) i kaliny hordowiny (Viburnum lantana L.). Por. B. Molski, “Gatunki drewna”, s. 498 n.”1
Zdjęcia i rysunki
Przypisy:
1 Witold Hensel, “Słowiańszczyzna wczesnośredniowieczna”, 1987, s. 276.
2 fotografia, autor Chruściel, wystawa “Nasze najcenniejsze”, Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie, lipiec-grudzień 2007.