{"id":2027,"date":"2024-06-13T18:05:43","date_gmt":"2024-06-13T19:05:43","guid":{"rendered":"https:\/\/chruscielowisko.dzwiek.org\/?page_id=2027"},"modified":"2025-12-15T14:39:58","modified_gmt":"2025-12-15T12:39:58","slug":"dokument-cesarza-ottona-i-rawenna-971","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/chruscielowisko.org\/?page_id=2027","title":{"rendered":"dokument cesarza Ottona I"},"content":{"rendered":"<p><small><small><i>opublikowano:<\/i> 2024-06-13<i>, ostatnia aktualizacja:<\/i> 2024-06-13<\/small><\/small><\/p>\n<p>Dokument zosta\u0142 wystawiony przez cesarza Ottona I w Rawennie w 971 roku. <\/p>\n<p>Dowiadujemy si\u0119 z niego, \u017ce biskupstwu mi\u015bnie\u0144skiemu zostaje nadana dziesi\u0119cina z trybutu, jaki mia\u0142o p\u0142aci\u0107 plemi\u0119 Dziadoszyc\u00f3w cesarstwu. Z tego mo\u017cna wnioskowa\u0107, \u017ce przed wystawieniem tego dokumentu plemiona Dalaminza, Nisane, Diedesa, Milzsane oraz Lusiza popad\u0142y w zale\u017cno\u015b\u0107 od cesarstwa, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 musia\u0142y p\u0142aci\u0107 trybut w postaci: miodu, futer, srebra (zap\u0142ata srebrna), niewolnik\u00f3w, ubra\u0144, \u015bwi\u0144 oraz pszenicy (zbo\u017ce, ziarno, pszenica) &#8211; t\u0142umaczenie za <a href=\"https:\/\/latin.cactus2000.de\/\">Cactus 2000<\/a>.<\/p>\n<h3>Kodeks Dyplomatyczny \u015al\u0105ska K. Maleczy\u0144skiego.<\/h3>\n<p>poni\u017csze zosta\u0142o zaczerpni\u0119te z <a href=\"https:\/\/www.dokumentyslaska.pl\/\"><em>Dokumenty \u015al\u0105ska<\/em><\/a> Wies\u0142awa D\u0142ugosza.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.dokumentyslaska.pl\/kds%2001\/0971%20rawenna%20kds.html\">Rawenna, 971.<\/a><\/p>\n<p><em>Otton I cesarz za zgod\u0105 swego syna nadaje biskupstwu mi\u015bnie\u0144skiemu dziesi\u0119cin\u0119 z trybutu z pi\u0119ciu prowincji na pograniczu \u0141u\u017cyc i \u015al\u0105ska m.in. z prowincji Dziadoszan.<\/em><\/p>\n<blockquote><p>C || In nomine sanctae et individuae trinitatis. Otto divina favente clementia imperator augustus. Noverint omnes fideles nostri pr\u0119sentes scilicet et futuri, || qualiter interventu dilectissimi filii nostri imperatoris augusti simul et Adalheidae carissimae coniugis nostrae quasdam res nostri iuris Misanensi eclesiae, cui venerabilis Folcholdus episcopus praeesse dinoscitur, ob animae nostrae remedium in proprietatem concessimus, hoc est tributi pars decima, quod in quinque provinciis, hoc est Dalaminza, Nisane, Diedesa et Milzsane et Lusiza, quicquid ad nostram imperialem utilitatem pertinere videtur, ut aritea quam comes earundem regionum partem sibi a nobis concessam auferat atque distribuat, decimas per totum et per integrum iam dictae sanctae dei aeclesie persolvat, id est in melle, crusina, solutione argenti, mancipiis, vestimentis, porcis, frumento et ut in quirendis [c] rebus, quod vulgo uberchoufunga vocatur, oblivioni admonemus, ut non tradatur. Haec a pio genitore nostro imperatore augusto, ita decreta atque sancita simul et iussa novimus. Quapropter ut haec suae simul et nostrae concessionis traditio deinceps firma stabilisque permaneat, cartam hanc conscribi ac nostri impressione sigilli iussimus consignari. || Signum domini Ottonis (M) magni et invictissimi imperatoris augusti. Anno autem regni eius tricesimo quinto facta. Uuillisus cancellarius advicem Rodberti archicapellani notavi. In Rauenna civitate. ||<\/p><\/blockquote>\n<p>A. Oryg. pergaminowy, Drezno G\u0142\u00f3wne Archiwum Pa\u0144stwowe, sygn. nr 6.<br \/>\nDruk: a. Cod. dipl. Lusat. super. 2 wyd., I. dodat. nr. 1, r. 970, wed\u0142ug A; b. Cod. dipl. Saxoniae reg. B. I. nr 8, r. 970, wed\u0142ug A; c. tam\u017ce A. I. nr 13, fragment, r. 970 &#8211; 971, wed\u0142ug A; d. Mon. Germ. Dipl. II. cz. 2, nr 406, wed\u0142ug A: e. Wojciechowski Z., Polska nad Wis\u0142\u0105 i Odr\u0105 w X w., Katowice 1939, 128, ekscerpt wed\u0142ug b; &#8211; regest.- f. Stumpf K., Die Reichskanzler d. X-XIl Jhdts, Innsbruck 1864, nr 500; g. Regestcn nr 1.<br \/>\nLiteratura: 1. K\u00f6pke R., D\u00fcmmler E., Kaiser Otto d. Grosse, Leipzig 1876, 453, przyp. 3; 2. Posse 0., D. Markgrafen o. Meissen u. d. Haus Wettin, Leipzig 1881, 348-9; 3. Uhlirz K., D, \u00e4ltesten Kaiserurkunden f. d. Bistum Meissen, (Mttlg, d. Inst. f. \u00d6sterr. Gesch. 1885, Ergbd. I. 366 nn.); 4. Winter Fr., D. Bistum Meissen u. seine Grenzregulierungen, (Arch. f. S\u00e4chs. Gesch. N. F. II. 152); 5. Widajewicz J., Dzieje Wi\u015blan w IX i X w., Krak\u00f3w 1947, 97.<br \/>\nAutentyczno\u015b\u0107 dokumentu nie jest ostatnio w literaturze niemieckiej kwestionowana. Akt spisany jest na pergaminie wydanym in blanco przez kancelarie cesarsk\u0105. Pismo i dyktat odbiorcy. Nie wiadomo tylko, w jakiej mierze tre\u015b\u0107 aktu odpowiada woli wystawcy.<\/p>\n<p>Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. KODEKS DYPLOMATYCZNY \u015aL\u0104SKA &#8211; wyda\u0142 Karol Maleczy\u0144ski. Tom I obejmuj\u0105cy lata 971 &#8211; 1204. Wroc\u0142aw 1951-56, Zak\u0142ad Narodowy im. Ossoli\u0144skich &#8211; Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk.<\/p>\n<h3>Schlesisches Urkundenbuch H. Appelta.<\/h3>\n<p><a href=\"https:\/\/www.dokumentyslaska.pl\/sub%2001\/0971%20ravenna.html\">971 &#8211; &#8211; , Ravenna.<\/a><\/p>\n<p><em>Kaiser Otto I. schenkt der bisch\u00f6flichen Kirche zu Mei\u00dfen den Zehnten des durch den Grafen einzuhebenden Tributes und der im Volksmunde uberchoufunga genannten Abgabe in f\u00fcnf Provinzen, darunter in der schlesischen Landschaft Diedesa.<\/em><\/p>\n<blockquote><p>(C.) \/ In nomine sanctae et individuae trinitatis. Otto divina favente clementia Imperator augustus. Noverint omnes fideles nostri pr\u0119sentes scilicet et futuri, \/ qualiter interventu dilectissimi filii nostri imperatoris augusti simul et Adalheidae carissimae coniugis nostrae quasdam res nostri iuris Misanensi \u0119clesiae cui venerabilis Folcholdus episcopus praeesse dinoscitur, ob animae nostrae remedium in proprietatem concessimus, hoc et tributi pars decima quod in quinque provinciis, hoc et Dalaminza, Nisane, Diedesa et Milzsane et Lusiza, quicquid ad nostram imperialem utilitatem pertinere videtur, ut antea quam comes earundem regionum partem sibi a nobis concessam auferat atque distribuat, decimas per totum et per integrum iam dictae sanctae dei aeclesi\u0119 persolvat, id est in melle crusina solutione argenti mancipiis vestimentis porcis frumento, et ut in quirendis rebus quod uberchoufunga vocatur, oblivioni admonemus ut non tradatur. Haec a pio genitore nostro imperatore augusto ita decreta atque sancita simul et iussa novimus. Quapropter ut haec suae simul et nostrae concessionis traditio deinceps firma stabilisque permaneat, cartam hanc conscribi ac nostri impressione sigilli iussimus consignari.<br \/>\n\/ Signum domini Ottonis (MF) magni et invictissimi imperatoris augusti. Anno autem regni eius tricesimo quinto factae. \/<br \/>\n\/ Uuillisus cancellarius advicem Rodberti archicapellani notavi. In Rauenna civitate. \/<\/p><\/blockquote>\n<p>Or. Dresden Landeshauptarchiv (A).<br \/>\nMGDD 1, Nr. 406; Mal. 1, Nr. 1. &#8211; Regesta Imperii II\/1, Nr. 531.<br \/>\nAuf einem mit dem Handmal und Siegel Ottos I. versehenen Blankett, in das ein Schreiber der kaiserlichen Kanzlei die erste Zeile und beide Subskriptionen eingetragen hatte, von einem wenig ge\u00fcbten Privatschreiber nach Empf\u00e4ngerdiktat m\u00f6glicherweise erst zur Zeit der Alleinherrschaft Ottos II. eingetragen; vgl. Schlesinger, Archiv f. Diplomatik 1, S. 152 f.; wieder abgedruckt in: W. Schlesinger, Mitteldeutsche Beitr\u00e4ge zur deutschen Verfassungsgeschichte des Mittelalters, 1961, S. 323 f. Unter diesen Umst\u00e4nden ist es schwer zu entscheiden, ob die Formulierung in allen Einzelheiten dem Willen beider Herrscher entsprach. &#8211; Die provincia Diedesa, die im 10. Jahrhundert vom Bistum Mei\u00dfen beansprucht wurde, aber seit Errichtung der Kirchenprovinz Gnesen kirchlich zu Breslau geh\u00f6rte, ist der schlesische Slawengau der beim Bayrischen Geographen, bei Thietmar und im Diplom Heinrichs IV. f\u00fcr Prag (unten Nr. 5) bezeugten Dedosizen, die zwischen der Oder und dem Unterlauf des Bober um Glogau und Sprottau gesiedelt haben d\u00fcrften. Vgl. Randt, Geschichte Schlesiens 1\/3, S. 96 und dazu die Karte a. a. O. S. 305; Mal. 1, S. 2 Anm. 8; Schlesinger a. a. O. S. 138, 158. &#8211; \u00dcber den Versuch des Bistums Mei\u00dfen, seinen Sprengel bis zur Oder auszudehnen, vgl. unten Nr. 3. Die angebliche Zirkumskriptionsurkunde Ottos I. f\u00fcr Mei\u00dfen von 968 Okt. 19, Rom (MG DD 1, Nr. 449; SR 1), die mit Nr. 3 w\u00f6rtlich \u00fcbereinstimmt, ist eine sp\u00e4testens 1250 hergestellte F\u00e4lschung, die den Eindruck erwecken will, als w\u00e4ren die Grenzen des Bistums bereits bei seiner Gr\u00fcndung in der gleichen Weise wie in Nr. 3 festgelegt worden. Ebenso unecht, der Schrift nach dem 12. Jahrhundert zugeh\u00f6rig, ist das angebliche Diplom Ottos I. von 948 Jan. 11, Mainz (a. a. O. Nr. 437); zur gleichen Gruppe geh\u00f6rt auch die mindestens stark interpolierte Papsturkunde JL 3724 von angeblich 968 Jan. 2. &#8211; Wir wiederholen die Edition der Monumenta Germaniae.<\/p>\n<p>Schlesisches Urkundenbuch, Herausgegeben von der Historischen Kommission f\u00fcr Schlesien, Zweiter Band: 1. Lieferung 971 &#8211; 1216, 1963; 2. Lieferung 1217 &#8211; 1230, 1968; 3. Lieferung F\u00e4lschungen und Register, 1971; Bearbeitet von Heinrich Appelt, Verlag Hermann B\u00f6hlaus Nachf., Wien-K\u00f6ln-Graz<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>opublikowano: 2024-06-13, ostatnia aktualizacja: 2024-06-13 Dokument zosta\u0142 wystawiony przez cesarza Ottona I w Rawennie w 971 roku. Dowiadujemy si\u0119 z niego, \u017ce biskupstwu mi\u015bnie\u0144skiemu zostaje nadana dziesi\u0119cina z trybutu, jaki mia\u0142o p\u0142aci\u0107 plemi\u0119 Dziadoszyc\u00f3w cesarstwu. Z tego mo\u017cna wnioskowa\u0107, \u017ce przed wystawieniem tego dokumentu plemiona Dalaminza, Nisane, Diedesa, Milzsane oraz Lusiza popad\u0142y w zale\u017cno\u015b\u0107 od&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":2041,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2027","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2027","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2027"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3189,"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2027\/revisions\/3189"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/2041"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/chruscielowisko.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}