<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\tGrzebie\u0144 z Obiszowa jest jednostronny, tr\u00f3jwarstwowy, wielosegmentowy o w\u0105skich ok\u0142adzinach z \u0142ukowatym grzbietem, prost\u0105 podstaw\u0105 i sko\u015bnych bokach. Nale\u017cy zatem do grupy IB, typu VII, odmiany 5, pododmiany b opisanej jako “grzebienie d\u0142ugie z w\u0105skimi ok\u0142adzinami (maksymalnie do 1,4 cm) z prostymi podstawami” (Cnotliwy 1973 s. 104). Nie znalaz\u0142em w tej publikacji definicji wielko\u015bci “d\u0142ugie”, z kt\u00f3r\u0105 mo\u017cnaby polemizowa\u0107 opisuj\u0105c nasz zabytek, ale i tak \u017cadna inna z pododmian nie pasuje do niego lepiej.<\/p>\n
wymiary grzebienia z Obiszowa<\/em><\/strong><\/p>\n Sze\u015b\u0107 p\u0142ytek z\u0119batych jest po\u0142\u0105czonych z ok\u0142adzinami za pomoc\u0105 czterech nit\u00f3w \u017celaznych, skrajne przynitowano w po\u0142owie ich szeroko\u015bci, a pozosta\u0142e pomi\u0119dzy p\u0142ytkami 3-4 oraz 4-5. Taki spos\u00f3b nitowania zwany jest alternating-edge style<\/em>, cho\u0107 uda\u0142o mi si\u0119 znale\u017a\u0107 w literaturze tylko przyk\u0142ad \u0142\u0105czenia w tym stylu grzebienia o siedmiu p\u0142ytkach z\u0119batych (Ashby 2011 Fig. 3). Jak zauwa\u017ca Halldor Magnusson w swoim instrukta\u017cu How to make a composite antler comb<\/a><\/em>, ten styl lepiej sprawdza si\u0119 w po\u0142\u0105czeniu z parzyst\u0105 liczb\u0105 p\u0142ytek z\u0119batych, co jest widoczne w naszym zabytku.<\/p>\n Ok\u0142adziny grzebienia zdobi jedynie w centralnej cz\u0119\u015bci ornament sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z pasm podw\u00f3jnych kresek: czterech sko\u015bnych w centrum, ograniczonych z obu stron grupami trzech pasm pionowych (Rze\u017anik 2006 s. 187).<\/p>\n Zabytek odkryto w obr\u0119bie metra kwadratowego I1, pomi\u0119dzy budynkiem mieszkalnym ob. 21\/98, a budynkiem gospodarczym ob. 11\/97 (Rze\u017anik 2006 Ryc. 1) na poziomie sp\u0105gu warstwy kulturowej, co pozwala uzna\u0107, \u017ce by u\u017cytkowany ju\u017c przed po\u0142ow\u0105 X w. (Rze\u017anik 2006 s. 187).<\/p>\n Konstrukcj\u0119 i form\u0119 grzebienia \u0142\u0105czy si\u0119 z nadba\u0142tyck\u0105 stref\u0105 gospodarcz\u0105. \u015acis\u0142ych analogi do motywu zdobniczego obiszowskiego zabytku mo\u017cna si\u0119 doszukiwa\u0107 we fragmencie zabytku z Grzybowa, okazu z Gro\u00df Raden oraz grzebieni z warstwy XV na stan. 4 w Wolinie (Rze\u017anik 2006 s. 187).<\/p>\n Eugeniusz Cnotliwy doszukiwa\u0142 si\u0119 w tym motywie wyznacznika chronologicznego charakterystycznego dla X w., przywo\u0142uj\u0105c obok wspomnianego ju\u017c zabytku z Wolina r\u00f3wnie\u017c takie jak z Santoka, Ihre, Trelleborga, Haithabu oraz Hamburga (Cnotliwy 1973 s. 112).<\/p>\n Prawie ca\u0142y zachowany grzebie\u0144 z Santoka o numerze inwentarzowym 1028\/60 zosta\u0142 odkryty w warstwie datowanej na 3. \u0107w. IX w. Jest on bardzo podobny do naszego zabytku, r\u00f3\u017cni\u0105c si\u0119 d\u0142ugo\u015bci\u0105 (+2,13 cm), ilo\u015bci\u0105 nit\u00f3w (+1), dodatkowymi dwoma pasmami podw\u00f3jnych rytych kresek oraz obecno\u015bci\u0105 otworu w p\u0142ytce kra\u0144cowej o \u015brednicy 0,29 cm (obecno\u015bci, kt\u00f3rego jednak zupe\u0142nie nie mo\u017cna wykluczy\u0107 w obiszowskim zabytku ze wzgl\u0119du na stan jego zachowania). Nie znam \u017cadnego grzebienia odmiany 5 (… z bokami sko\u015bnymi), kt\u00f3ry mia\u0142by wsp\u00f3\u0142wyst\u0105pi\u0107 z pochewk\u0105, cho\u0107 z pewno\u015bci\u0105 nie mam pe\u0142nego obrazu, bo “… do grzebieni tego samego typu u\u017cywano kra\u0144cowo r\u00f3\u017cnych pochewek i odwrotnie” (Cnotliwy 1973 s. 157). Mo\u017cliwe, \u017ce taki otw\u00f3r nie musia\u0142 by\u0107 elementem mechanizmu blokowania grzebienia w pochewce, a m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 innym celom np. mocowaniu rzemienia\/sznurka do samego grzebienia.<\/p>\n Podobne techniki zdobnictwa, a nawet uk\u0142ady wzor\u00f3w jak te zastosowane w tym zabytku autorka opracowania grzebieni z Santoka zauwa\u017ca w materia\u0142ach z Haithabu oraz Berlin-Spandau (Zamelska-Monczak 2015 s. 54). W przytoczeniu zabytku z Berlin-Spandau, kt\u00f3ry mia\u0142by by\u0107 przedstawiony na tablicy 22:3, zauwa\u017cam ewidentn\u0105 pomy\u0142k\u0105, bo taki numer nie istnieje. Zapewne chodzi o rysunek na tablicy 22:10, a numer 3 zosta\u0142 omy\u0142kowo zaczerpni\u0119ty z podpisu nad owym zabytkiem brzmi\u0105cym “Phase 3”. Po przegl\u0105dni\u0119ciu cytowanej literatury osobi\u015bcie jako analogi\u0119 doda\u0142bym jeszcze rysunek z tablicy 22:12 (M\u00fcller et al. 1987).<\/p>\n Grzebienie z podobnym ornamentem nale\u017c\u0105 do najstarszych przedstawicieli typu VII odmiany 5b spo\u015br\u00f3d santockich zabytk\u00f3w, bo znaleziono je w warstwach datowanych na po\u0142. IX w. – 1. po\u0142. X w. Wydaje si\u0119, \u017ce ten spos\u00f3b zdobienia by\u0142 charakterystyczny dla przedpiastowskiego horyzontu osadniczego, bo nie wyst\u0119puje w m\u0142odszych warstwach, a od 2. po\u0142. X w. dominuje motyw uko\u015bnej kratki umieszczonej w wydzielonej strefie centrum ok\u0142adziny (Zamelska-Monczak 2015 s. 54).<\/p>\n\n
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\twymiary grzebienia z Santoka<\/em><\/strong><\/h4>\n
\n
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\trekonstrukcja<\/h3>\n
<\/a>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t